Дав гюню, ана бара

Къучагъында яш булан.

Шу хабарны айтагъан –

Къучакъдагъы шо улан.

Шо къучакъдагъы яшны

Ана яп-янгыз сакълай.

Атасы буса давда

Парахатлыкъны якълай.

Баласына ашатып,

Ана ач къала болгъан,

Дав заман эсге тюшюп,

Гёзлери яшдан толгъан.

Гечелер юхламайлы,

Ана бешикни чайкъай,

Душманланы оьлтюрюп

Гележек, балам, атай.

Деп ана йырлап йылай

Балагъа гьайлек йырны.

Гёзьяш агъа гёзюнден,

Яшгъа билдирмей сырны.

Йыллар гете, дав бите,

Яш буса уллу бола.

Яшны атасы буса

Дав майданда тас бола.

Атасын гёзлей давдан

Буссагьат да шо улан.

Ана васият эте,

Башлыкъгъа салып Къуран.

Башгъа юртлагъа барып

Гёргенлеге сорай ол.

Сав буса гелир деди,

Балам, вёре, сабур бол.

Шо гюн-бугюн шо улан

Умут уьзе атадан.

Къабурун излеп башлай

Дав юрюлген майдандан.

Кёп айлана, кёп излей,

Къабурун да таба яш.

Шо къабурну уьстюне

Салынгъан бир уллу таш.

Улан къучакълай, оьбе,

Айырылып болмай къала.

Ташны уьстюне булай

Сёзлер язылып бола:

«Бу ерде игит ятгъан

Дав майданда ябушгъан».

Ата-бала бу ерде

Бир-бирине табушгъан.

Ташгъа дёнген бу ата

Сёйлеп болмай балагъа.

Айтылмагъан сёзлери

Оьзю булан къалгъангъа.